Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ



Η διαταραχή Αισθητηριακής ολοκλήρωσης, γνωστή και ως Δυσλειτουργία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης είναι μια κατάσταση που προκύπτει όταν τα αισθητήρια σήματα λαμβάνονται αλλά δεν ερμηνεύονται. Όπως εξομολογείται η Αθηνά, μαμά ενός 5χρονου κοριτσιού «Το πρόβλημα είναι ότι η κόρη μου δυσκολεύεται να ερμηνεύσει τα μηνύματα που λαμβάνει. Ο εγκέφαλός της παρερμηνεύει κάποια συναισθήματα και τη θερμοκρασία, όπως αυτό του πόνου ή μπορεί να μη αισθάνεται τον πόνο. Όταν ήταν δύο ετών την πονούσαν τα ρούχα της, δεν μπορούσαμε να την αγγίξουμε! Ακόμα και το βούρτσισμα των μαλλιών την έφερναν σε σημείο δακρύων. Δεν μπορούσε να υποφέρει και το αίσθημα της θερμοκρασίας ή το νερό την ώρα του μπάνιου!.»
Τα παιδιά με διαταραχή της αισθητηριακής ολοκλήρωσης μπορεί να νιώσουν ένα χάδι σαν ένα χαστούκι…Ενδέχεται δηλαδή να παρουσιάσουν μια υπερευαισθησία σε μια αισθητική εμπειρία.

Πόσο συχνή είναι η Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας;

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι οπουδήποτε 1 στα 20 παιδιά ή 1 στα 6 παιδιά βιώνουν αισθητικά συμπτώματα που θα μπορούσαν να επηρεάζουν την καθημερινή τους ζωή.

Ποια είναι η θεραπεία;

Η εργοθεραπεία είναι η κύρια μορφή θεραπείας για παιδιά με Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας. Συχνά η διαταραχή δεν αντιμετωπίζεται μέχρι το παιδί να φτάσει τουλάχιστον στην ηλικία των τεσσεράμισι ετών. Η εργοθεραπεία πάντως θα βοηθήσει το παιδί να οργανώσει το κεντρικό νευρικό του σύστημα, να συντονίζει και να ελέγχει την αισθητηριακή πληροφορία και να αναπτύξει μια πιο οργανωμένη αντίδραση στο αισθητηριακό ερέθισμα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα σημάδια ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των παιδιών. Το πιο συνήθη σύμφωνα με το Ίδρυμα της Διαταραχής αισθητηριακής επεξεργασίας στις ΗΠΑ, είναι τα ακόλουθα. 

ΔΙΑΤΑΞΗ ΘΡΑΝΙΩΝ

Η διάταξη των θρανίων και των λοιπών επίπλων της τάξης είναι ένα από τα στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος που μπορεί ο εκπ/κός να διευθετήσει σύμφωνα με τις αντιλήψεις του: 

- για το είδος της επικοινωνίας και 
- το ρόλο των μαθητών που θεωρεί πρόσφορα για τη διεξαγωγή της διδασκαλίας

>Κάθε μία από τις δυνατές διευθετήσεις των θρανίων υποδεικνύει διαφορετική μορφή επικοινωνίας και καθορίζει:
- τόσο τις δυνατότητες άμεσης διαπροσωπικής επικοινωνίας μεταξύ των μαθητών
- όσο και τη φυσική απόσταση του εκπ/κού από τους μαθητές 

  • π.χ. ημικυκλική διάταξη αποδίδει καλύτερα σε άσκηση ιδεοθύελλας

  • Οι ψυχολόγοι επιμένουν ότι η οργάνωση του φυσικού χώρου της τάξης πρέπει να στηρίζει τις ψυχολογικές προϋποθέσεις του διδακτικού μοντέλου που χρησιμοποιείται

>Οι δυνατοί τρόποι διευθέτησης των θρανίων είναι πολλοί:
- παραδοσιακός τρόπος της κατά σειράς διευθέτησης των θρανίων
- η διάταξη σε σχήμα σταυρού
- η ημικυκλική (σχήμα Π) 
- η διάταξη κατά μικρές ομάδες
- κλπ. 

  • Η μετωπική διάταξη ευνοεί το δασκαλικό μονόλογο και την ατομική εργασία και έχει βρεθεί ότι περιορίζει του διαμαθητικούς περισπασμούς


ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ


Κλειστά τα σχολεία λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών.Το 5ο δημοτικό σχολείο φλώρινας θα παραμείνει κλειστό ώστε να οι μαθητλες να είναι ασφαλείς.

ΕΚΔΡΟΜΕΣ – ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΩΝ Δ/ΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ

  1. Σχολικός περίπατος είναι η οργανωμένη από το σχολείο ομαδική μετάβαση μαθητών σε τόπους που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από την σχολική μονάδα
  2. Η μετάβαση αυτή μπορεί να γίνει είτε πεζή είτε με χρήση μεταφορικού μέσου
  3. Πραγματοποιείται εντός του σχολικού ωραρίου
  4. Δεν υπερβαίνουν τους πέντε (5) συνολικά για το σχολικό έτος
  5. Όχι περισσότερους από έναν (1) το μήνα
  6. Ενημερώνεται η ΔΙΔΕ για την πραγματοποίηση του περιπάτου
  7. Οι διδάσκοντες καθηγητές είναι υποχρεωμένοι να συνοδεύσουν τους μαθητές (εκτός αν ο σύλλογος κρίνει ότι κάποιος είναι αδύνατον να συμμετάσχει)
  8. Κάθε μαθητής που απουσιάζει παίρνει απουσίες ισάριθμες με τις διδακτικές ώρες
  9. Αν ο περίπατος περιλαμβάνει μεταφορικό μέσο τότε:
    1. Απαιτείται υπεύθυνη δήλωση από τον γονέα / κηδεμόνα του κάθε μαθητή
    2. Αν κηδεμόνας δε συμφωνεί δεν καταχωρούνται απουσίες στον μαθητή
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
  1. Πραγματοποιείται μια (1) ημερήσια εκδρομή χωρίς διανυκτέρευση για τους μαθητές όλωντων τάξεων του σχολείου
  2. Πρέπει να επιλέγονται περιοχές με ιδιαίτερη εκπαιδευτική αξία (πολιτιστική, αρχαιολογική, ιστορική, οικολογική)
  3. Προηγείται της επίσκεψης, ενημέρωση και παροχή πληροφοριών στους μαθητές σχετικά με τον τόπο που πρόκειται να επισκεφτούν
  4. Πραγματοποιείται μέχρι και δέκα (10) ημέρες πριν την λήξη των μαθημάτων
  5. Μόνο σε πιστοποιημένους χώρους που να διαθέτουν σχετική άδεια λειτουργίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες (ελέγχονται από τον αρχηγό της εκδρομής)
Να πληρούν κατάλληλες προδιαγραφές για την υποδοχή των μαθητών (ελέγχονται από τον αρχηγό και ζητούνται άδειες, πιστοποιητικά κ.τ.λ.)

ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ


                                          ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

1)Την ώρα του μαθήματος δεν κάνουμε φασαρία.
2)Δεν τρώμε την ώρα του μαθήματος.
3)Δεν κοροιδεύουμε τους συμμαθητές μας.
4)Συμμετέχουμε στο μάθημα.
5)Εκφράζουμε τις απορίες μας.
6)Προσέχουμε στο μάθημα.
7)Φτάνουμε στην ώρα μας στο μάθημα.
8)Δεν καθόμαστε μέσα την ώρα του διαλείμματος.
9)Συνεργαζόμαστε με τους συμμαθητές μας.
10)Βοηθάμε το δάσκαλο και τους συμμαθητές μας.

ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ


Στο πλαίσιο του Νέου Σχολείου ο μαθητής τοποθετείται  στο επίκεντρο του μαθησιακού σχεδιασμού και οι ανάγκες του στο παρόν και στο μέλλον είναι οι κεντρικοί άξονες για τη διαμόρφωση της διδακτικής πράξης. Οι μαθητές δεν είναι όλοι ίδιοι. Έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά που αφορούν στην προσωπικότητα, στην καταγωγή, στη θρησκεία, στον τρόπο που μαθαίνουν και στη στάση και στις απόψεις τους σχετικά με τη μάθηση.
Η παραδοσιακή διδασκαλία που απευθύνεται σε μια ομάδα μαθητών ορίζοντας το ίδιο περιεχόμενο για όλους, χρησιμοποιώντας τις ίδιες πρακτικές και έχοντας τις ίδιες απαιτήσεις για πρόοδο αδυνατεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα όλων των μαθητών. Αγνοεί την ατομικότητα του κάθε μαθητή ως προς το στυλ μάθησης, υιοθετεί πρακτικές μετωπικής διδασκαλίας με κύριο σημείο αναφοράς το σχολικό εγχειρίδιο, χρησιμοποιεί την αξιολόγηση για τη μέτρηση του μαθησιακού αποτελέσματος και γενικά καθιστά το μαθητή  παθητικό δέκτη πληροφοριών και γνώσης, ενώ  υποδεικνύει στον εκπαιδευτικό μια σειρά ενεργειών που αφορούν στην καθοδήγηση της μαθησιακής πορείας, στην επίλυση προβλημάτων για τους μαθητές, στην εφαρμογή κοινών κριτηρίων αξιολόγησης και στη χρήση ενός και μοναδικού τύπου αξιολόγησης για όλους.
Η έρευνα έχει δείξει ότι η δημιουργία ομοιογενών τμημάτων για τους «προχωρημένους» και τους «αδύνατους» μαθητές αδυνατεί να επιτύχει το στόχο ενίσχυσης της μάθησης και βελτίωσης του μαθησιακού αποτελέσματος. Σε αυτές τις τάξεις  οι «αδύνατοι» μαθητές, που προέρχονται κυρίως από κατώτερα κοινωνικά στρώματα, δεν αναπτύσσουν ισχυρά κίνητρα για συμμετοχή, εκτίθενται σε πρότυπα μάθησης του ιδίου επιπέδου και δεν βελτιώνουν την επίδοσή τους. Στο αντίποδα της παραδοσιακής διδασκαλίας εμφανίζεται τις τελευταίες δεκαετίες η εξατομικευμένη ή διαφοροποιημένη διδασκαλία,  η οποία κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις είναι αποτελεσματική (Ματσαγγούρας 2009).[2]

3.1.1 Τι είναι η διαφοροποιημένη διδασκαλία
Διαφοροποιημένη διδασκαλία είναι η μεθοδολογία που στηρίζεται στην υπόθεση ότι η διδακτική πράξη πρέπει να διαφοροποιείται και να προσαρμόζεται ανάλογα με την ποικιλομορφία και την ατομικότητα της ομάδας μαθητών σε κάθε τάξη .
Η Διαφοροποιημένη διδασκαλία αντλεί το θεωρητικό της υπόβαθρο από την έρευνα στους τομείς διερεύνησης της λειτουργίας του εγκεφάλου και της γνωστικής ψυχολογίας.Μερικές από τις διαπιστώσεις αυτών των ερευνών, που εμπλουτίζουν τη γνώση μας για τη διδασκαλία και την οργάνωσή της, συνοψίζονται ως εξής:
  • Ο εγκέφαλος αναπτύσσεται λαμβάνοντας σαφή μηνύματα. Στην τάξη, η διαμόρφωση περιβάλλοντος που είναι πλούσιο σε νοηματοδότηση βοηθάει τους μαθητές να αντιληφθούν τι μαθαίνουν.
  • Ο εγκέφαλος αναπτύσσεται σταδιακά, από τις βασικές λειτουργίες επιβίωσης του ατόμου έως τη συναισθηματική ανάπτυξη. Στην τάξη, ένα εμπλουτισμένο περιβάλλον μπορεί να καλύψει πολλαπλούς τομείς ανάπτυξης και να διασφαλίσει ασφαλές συναισθηματικό πλαίσιο για τη μάθηση.
  • Ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί σειριακά, αλλά μάλλον ως «πολυεπεξεργασιακός» ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο οποίος μπορεί να επεξεργάζεται παράλληλα διαφορε-τικούς τύπους πληροφοριών. Η μάθηση στην τάξη, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως διεργασία σύνθεσης ιδεών με βάση πολλαπλές αναπαραστάσεις.Είναι μια διαδικασία ενεργούς εποικοδόμησης κατά την οποία ο μαθητής συσχετίζει τη νέα γνώση με την υπάρχουσα.
  • Ο εγκέφαλος λειτουργεί με την κοινωνική διάδραση και τη συνεργασία. Αν και η λειτουργία συμβαίνει εντός του εγκεφάλου του κάθε μαθητή, η μάθηση διευρύνεται όταν το περιβάλλον δίνει στους μαθητές τη δυνατότητα να συζητούν τις σκέψεις τους και να ανταλλάσσουν ιδέες με συνομήλικους ή να εκπονούν εργασίες από κοινού.
Διαφοροποίηση δε σημαίνει διαφορετικό πρόγραμμα για κάθε μαθητή, ούτε χωρισμό της τάξης μικτών επιπέδων ικανότητας σε ομοιογενείς ομάδες για να μειωθούν οι διαφορές. Πρόκειται για ποιοτική διάκριση των βημάτων εργασίας και των δραστηριοτήτων, η οποία βασίζεται σε προσεκτικό σχεδιασμό και περιλαμβάνει την αξιολόγηση, ως μέσο ανατροφοδότησης για την πρόοδο των μαθητών, και τον αναστοχασμό ως εργαλείο για την αναπροσαρμογή του μαθήματος.